maandag 30 november 2009

"wie zijn nou de aapjes"

"Wie zijn hier de aapjes"

 

Het einde van de eerste dag, wat een indrukken hebben we inmiddels opgedaan, het lijkt alsof we er al een week zijn. We hebben afgesproken dat ieder "buddyteam" een dag verslaat. Vandaag zijn Peter (de K) en Mark aan de beurt. We hebben onze blog "wie zijn hier de aapjes" genoemd vrij vertaald naar "aapjes kijken". (daar komen wij straks nog op terug)

We hebben net voor de derde keer vandaag ons gewaagd aan het echte zuid Indiase eten, wat genieten we daar van. Voor het eten zijn we naar een echte Bollywood film geweest: Kurbaan: opoffering. Heel bijzonder; we hadden een echte Bollywoodfilm verwacht: drie uur lang met 10 songs erin en veel dans; de held trouw altijd met zijn prinses. Maar deze film was heel anders: het onderwerp was terrorisme. De held was terrorist en ging uiteindelijk dood. Veel bloed en soapscènes: een beetje Transformers meets 9/11. Wij kwamen er verward uit: hoe denkt dit deel van de wereld over terrorisme en wat is hun beeld van het westen. Een belangrijke les: Er zijn 5 miljard mensen die waarschijnlijk anders denken dan wij.

De middag stond in het teken van de sociaal assigments. De buddyteams gingen na de heerlijke Indiase lunch gezamenlijk op pad. Ging het ene team gelijk in de tuk tuk, de anderen gingen eerst een stukje de wijk in. Wij gingen met een tuk tuk (die wij voor 2 uur hadden gehuurd voor 300 roepie (= € 4,50) naar het deel van de stad waar de vissers wonen (aan zee). In de ochtend waren wij hier al langs gereden maar het trok ons beiden aan. In het visserdorp (je gaat echt driehonderd jaar terug in de tijd) zit ook een slum. Hier zijn wij doorheen gelopen en dat was werkelijk een cultuurshock. Wat een armoede. Toch waren de mensen druk bezig met hun eigen omgeving en leken de zij gelukkig (of in ieder geval vrolijk) en keken zij de ogen uit naar ons (maar eerlijk: wij ook naar hun). Peter had pennen meegenomen (Mark had ze nog in het hotel liggen) en die vonden gretig aftrek bij de plaatselijke jeugd. Het was leuk om te zien dat ook hier slimmeriken bijzaten. Er was een jongetje die op eens 4 pennen had. Nadat hij door Peter terug geroepen was (hé Young Boy) deelde hij heel lief met zijn vriendjes. We hebben deze dag geen andere westerse mensen gezien; eigenlijk ongelofelijk. Hoe moeten we ons nou eigenlijk voelen: shocked, bevoorrecht, maar ook ongemakkelijk: zie ons nou hier lopen? We zijn er nog niet uit!

 

In de ochtend na het ontbijt kregen we een korte uitleg van Arun over India. Toen de bus in om een indruk te krijgen van Chennai. Arun heeft ons vandaag laten zien welke verschillende werelden er zijn in India. In India leven eigenlijk allemaal verschillende werelden door elkaar heen: van de middeleeuwen tot de 21 ste eeuw en van het westerse moderne leven tot de slums waarin nog water noch riolering is. Een van de indrukwekkende plekken die we vandaag hebben gezien is een kleine Hindoetempel midden in een volkswijk. We konden daar gewoon meedoen er was weinig aandacht voor het feit dat we geen Hindoes waren. In de tempel leerde we weer wat over India. Het Hindoeïstische geloof is vergelijkbaar met open source software: iedereen kan er aan bijdragen en iedereen mag er zijn eigen invulling aan geven. Daarmee lijkt eigenlijk heel sterk de Indiase maatschappij getypeerd. Iedereen gaat eigenlijk zijn eigen gang en moet zijn eigen boontjes doppen. 

 

Eigenlijk hadden wij willen beginnen met de reis. Die begon voor velen iets na middernacht op donderdag. Om 5 uur hadden wij afgesproken op Schiphol. Na de gebruikelijke formaliteiten begon de reis. Die ging via Frankfurt rechtstreeks door naar Chennai. Wij kwamen aan om 23.45 uur (plaatselijke tijd) en Arun, Caroline en Michiel stonden ons op te wachten. De dames kregen een mooie sjaal en de heren kregen naast de sjaal ook een traditioneel hoofddeksel. (de foto wordt morgen geplaatst).  Na een indrukwekkende eerste auto kennismaking door de busreis na het hotel was er een kleine snack waarna iedereen rond 03.00 uur zijn/haar bed indook.


**********************************************************************

!Denk aan het milieu voor u besluit deze mail te printen!

De inhoud van dit e-mailbericht (en de bijlagen) is uitsluitend bestemd voor de geadresseerde(n). Mocht u dit bericht bij vergissing ontvangen hebben dan wordt u verzocht de afzender hierover te informeren, het bericht te verwijderen en het bericht niet openbaar te maken of op enige wijze te verspreiden of te vermenigvuldigen.

Aan deze e-mail kunnen geen rechten worden ontleend. De Gemeente Haarlemmermeer sluit iedere aansprakelijkheid uit die voortvloeit uit de elektronische verzending van dit bericht.

Gemeente Haarlemmermeer staat er niet voor in dat de integriteit van dit bericht behouden is gebleven noch dat dit bericht vrij is van virussen, niet is onderschept of vatbaar is geweest voor tussenkomst (door derden). Gemeente Haarlemmermeer betracht de grootst mogelijke zorgvuldigheid bij het voorkomen van virussen in de bijlage(n) bij dit e-mailbericht. Desondanks dient u zelf de bijlage(n) te controleren op de aanwezigheid van virussen en kan Gemeente Haarlemmermeer niet aansprakelijk worden gehouden indien dit bericht en haar bijlage(n) schade veroorzaken.

**********************************************************************

zondag 29 november 2009

De laatste blog
Zoals wij (Peter de K en Mark) zijn begonnen gaan wij ook sluiten.
Inmiddels zijn wij weer in Nederland. De aankomst op donderdag 26 november was zo laat dat de blog er bij ingeschoten is en de dag op het paradijselijk resort bood nog zoveel (excursie)mogelijkheden dat wij dit thuis op zondagmorgen (weer helemaal fris) schrijven.
Donderdag 26 november
Wij zijn (wederom gesplitst in twee groepen) naar IBM en Aqua Designs geweest.
Aqua Designs is een consultancy bedrijf dat veel te bieden heeft op het gebied van watermanagement zoals het schoonhouden van water. Een moeilijke opgave in India. Een aantal grote bedrijven als Coca Cola en Ford doen in India zaken met hen. (www.aquadesigns.in)
Na een introductie van Frans, die via een Indiase vriend van hem dit leuke contact mogelijk had gemaakt, kregen wij een typische bollywood introductie film te zien. Daarna een rondleiding door het bedrijf met uitleg over de aanpak van watermanagement (de al genoemde WA en Maxima zouden hier best mee heen hebben gewild). Nadat wij net als het personeel een koffiepauze kregen in de bedrijfskantine gingen wij terug naar de conferentiezaal waar een levendige discussie losbarste. Wat wilden deze heren ook veel van ons weten. Zij wilde nog wel een uur met ons verder praten maar ons volgende bedrijfsbezoek stond al op ons te wachten. Gelukkig kon Frans dit op professionele wijze oplossen. Na een foto met onze gesprekspartners werden de relatiegeschenken uitgedeeld. En tot onze verbazing kregen wij deze keer ook iets. (Een portefeuille met logo.) Na een hartelijk afscheid gingen wij op weg naar een , hoe kan het anders, een fantastische indiase lunch.
Zie de foto’s los van deze tekst
De andere groep ging naar IBM.
IBM heeft een grote vestiging in Chennai. We werden ontvangen door de plaatselijke CEO. De ochtend bestond verder uit een gesprek met een aantal managers, een bezoek aan de werkvloer en een uitleg over het HRM beleid van IBM. Wat erg leuk was dat we echt gesproken hebben met elkaar en maar beperkt hebben hoeven kijken naar PP presentaties. De beperkte omvang van de groep maakte het mogelijk over allerlei onderwerpen te spreken. Toen ik (Peter) vertelde dat ik 4 dagen in de week werkte viel het wel even stil. Maar opvallend was dat de arbeidsvoorwaarden eigenlijk best westers waren (22 vakantiedagen; ziekteverlof; zwangerschap verlof etc.)
Onze groepen kwamen weer bij elkaar bij het bedrijf HCL. Het door Peter (LC) geïntroduceerde bedrijf staat bekend om zijn revolutionaire management aanpak (voor Indiase begrippen). HCL is een heel groot bedrijf wat onder ander consultancy werk doet (www.hcl.in) met bijvoorbeeld Aegon als klant.
Werknemers eerst! Dit programma stond centraal in ons bezoek. Hier worden de werknemers aan alle kanten gevolgd, geconsulteerd en ingezet met als ultieme doel natuurlijk het goed bedienen van de klant.
Na een boeiende uitleg, waar Peter als leider van de delegatie een behoorlijke stempel op kon en mocht drukken, gingen wij de vloer op waar wij met de werknemers zelf mochten praten. Deze groep werknemers hebben de Aegon account onder hun hoede. Alles wat in de uitleg was verteld bleek meer dan waar. De medewerkers waren enorm trots op hun bedrijf en dat straalde er van af.
Ook hier was de tijd eigenlijk te kort. Nadat wij enorm uitgelopen waren gingen wij op weg naar onze laatste reflectiesessie waarin wij elkaar onder de loep namen. Van intellectuele natuurlijke leaders tot “lijm van de groep” leaders kreeg ieder hier zijn deel en bleek dat wij erg gegroeid waren en weer veel geleerd hadden.
Uiteindelijk pas om half 10 klaar en daarna op weg naar het paradijselijk resort “Fischerman’s Cove”. Eerst naar het visrestaurant aan zee (wat is het leven toch mooi) waarna wij onze kamers (zeg maar bungalows) toegewezen kregen. Op basis van je karma kreeg je een sleutel en had je prijswinnende bungalow. Het uitzicht was de prijs want alle bungalows waren hetzelfde. Kijk en geniet naar de bijgevoegde foto’s.
Een aantal nam voor één van de prijswinnende huisjes nog een laatste drankje om even tot rust te komen van een lange dag maar zeker ook ter voorbereiding van de echte laatste dag.
Er was nog zoveel te doen dat, ondanks dat wij een “vrije” dag hadden, iedereen erg vroeg uit de veren was. In twee of meertallen werd de omgeving wederom bezocht . Deels om de lokale economie nog een laatste impuls te geven, deels om iets rustiger de tempels te bekijken. Wij zijn nogmaals terug geweest naar de Shore tempel. Een indrukkwekende tempel die druk bezocht wordt. Achter deze tempel ligt in zee ook een tempel die tijdens het terugtrekken van de zee tijdens de tsunami heel even te zien was; nu is hij alleen met een duikpak te bekijken.
Tijdens deze bezichtiging kregen wij ook nog andere carrière mogelijkheden. Wij werden gevraagd door mensen om een foto te maken. Als tegenprestatie natuurlijk geen geld maar een vrolijke lach en werd er ook een foto van ons gemaakt. Zie de bijgaande losse foto
Nadat alle laatste roepies uitgegeven waren, een laatste diner op het resort (barbecue aan het strand) en dan op weg naar het thuis front.
Caroline, Anita en Arun hebben ons uitgezwaaid en toen begon de, toch wel lange reis.
De overstap in Frankfurt zorgde voor een laatste challenge. Bijna hadden wij de aansluiting gemist. Dit zorgde bij sommigen voor veel stress (die wilden toch wel heel graag naar huis) andere hadden enorm plezier. Uiteindelijk is het goed gekomen en kwamen wij keurig op tijd aan in Amsterdam.
Daar stonden veel van onze lieverdjes op ons te wachten, helaas kon niet iedereen er zijn. Dat weerzien werd nog even uitgesteld.
Wij kunnen terugkijken op een heel bijzondere, leerzame, waardevolle, mooie, contrastrijke, vrolijke, soms ook verdrietige, heerlijke, en zo kunnen wij nog wel even doorgaan reis. Wij hebben veel om over na te denken mee naar huis genomen. Vragen die door ons hoofd gaan zijn: wat gaat India in de wereld nog betekenen? hoe krijgen we een betere aansluiting tussen onze wereld en die van India?, blijft de democratie in leven met zulke grote inkomensverschillen?, wanneer gaat arm tegen rijk opstaan? Maar ook vragen over onszelf: hoe verhoud ik me tot anders denkende?, wat kan ik betekenen in een wereld die zo complex geworden is?, waar liggen mijn doelen in het leven? Antwoorden komen en gaan en geven ons de mogelijkheid om met verse ideeën een nieuwe inspirerende fase van ons leven in te gaan. Wij willen hiervoor naast onze reisleiders Arun, Caroline en Michiel en alle nieuwe managers vooral ook het thuisfront bedanken. Mede dankzij jullie is deze reis mogelijk gemaakt!!
DANK

nieuwe carriere kansen


foto's van het paradijselijke resort




foto's bij de laatste blog




donderdag 26 november 2009

De luxe suites

De Taj Hotel is er niks bij

De nieuwe managers worden gezegend

Door een wijze ...... Olifant.