dinsdag 24 november 2009

Een dag met hindernissen

De terugweg naar chennai

Stop1:
In Puducherry hebben we bij de Ganeshatempel ons laten inzegenen door een ECHTE olifant. Alle beetjes helpen, dus gezegend en wel begonnen we aan onze trip.

Stop 2:
Een van de managers was haar telefoon vergeten van het nachtkastje te halen, met de plaatselijke TNT express (tuktuk) werd deze door het hotel nagebracht.

Stop 3:
De staatsgrens, al wachtend hebben we de tijd gebruikt om onze ervaringen van de afgelopen dagen te overdenken en op te schrijven. Hoe zitten we in onze comfortzone en wat doet deze reis met ons. Wat hebben we tot nog toe geleerd en ervaren.

Stop 4:
De zgn. plaspauze, een aantal konden de 'spanning' van deze dag met hindernissen niet meer aan en moesten een sanitaire stop in de plaatselijke bush bush maken.

Onderweg hebben we kennisgemaakt met een echte mousson regen. Daarnaast voerde deze reis ons langs het platteland met prachtige rijstvelden.

Gelukkig was het weer droog toen we veel te laat bij onze 5e stop aankwamen.

Stop 5
Sun Pharmaceutical Systems
Op 2 uur rijden van Chennai is een dorp met een farmaceutische fabriek. Hier verwerken ze grondstoffen tot halffabriaken voor pillenfabrieken.
Het complex is uit het oude India van voor het opengaan van de grenzen in 1991. Je zou het kunnen vergelijken met een oostbloklandfabriek.
Wij zijn zeer vriendelijk ontvangen doro het volltallig managementteam. Omdat ze voor het eerst buitenlanders ontvingen die niet in hun branche werkzaam zijn, was het ook voor hun een bijzonder bezoek. Ze hadden apart cola en koekjes gehaald voor ons.
Onze 'leider' van dit bezoek Peter de Kruijk mocht vooral even apart met de CEO om verwachtingen af te stemmen.
Na een presentatie over het ontstaan en inrichting van de veiligheid van de fabriek, kregen we een rondleiding. Een rondleiding zoals wij ons die niet kunnen voorstellen. We mochten alles vragen en werden zonder helm of veiligheidsschoenen door het complex geleid.
Het was zeer indrukwekkend, alles proper, goed goeorganiseerd maar voor onze begrippen verouderd.
Helaas mochten we geen foto's maken.

Wat viel ons op:
- Apen op het complex (de fabriek ligt naast een reservaat)
- Brandbare vaten staan opgestapeld in het magazijn, waar wij zonder enige bescherming mochten kijken en lopen
- Als de jongste manager zijn verhaal vertelde, werd het verhaal nog eens verteld door de oudste manager vergezeld van nog eens extra uitleg

Stop 6
Na een afsluitend vragenrondje zijn we met het MT gaan eten in het beste restaurant vna het dorp. Een 'all you can eat'vegetarisch buffet voor 60 rps (0,90 Euro) per persoon.
Na het uitwisselen van de relatiegeschenken en de groepsfoto gaan we op weg naar ons volgend bedrijfsbezoek, het Medical Madras Mission.

Voordat we de volgende stop konden bereiken kwamen we bij stop 7
Stop 7
Staatsgrens, je staat een paar minuten stil met de bus, er is wat gedoe met papieren. Het lijkt een beetje op een grensovergang van vroeger maar helemaal duidelijk was het niet waar dit voor diende.

Stop 8
Na een rit die ons weer voerde van het platteland naar de drukke stad Chennai kwamen we bij het Medical Madras Mission.
Een high tech hospital dat gespecialiseerd is in hartchirurgie. De eerste indruk toen we binnenkwamen is alsof we een hotel binnenstappen, een kapelletje en veel schilderijen in barokstijl aan de muur. Dat beeld werd nog eens bevestigd toen we de lift instapten, rode vloerbedekking op de vloer en alles afgezet met donker hout. Heel wat anders dan wij gewend zijn in een onze steriele witte ziekenhuizen.
We werden in een soort huiskamer, de boardroom, ontvangen door dr. Ajit, hij is hoofd van de afdeling hartchirurgie. Na een filmpje kregen we een rondleiding door het ziekenhuis.
Wat maakt dit ziekenhuis zo speciaal:
- ze bieden zowel private zorg als zorg voor de 'armen';
- de behandeling is voor iedereen gelijk alleen de omstandigheden tav het verblijf verschillen. (klassensysteem)
- het is geen commerciƫle organisatie maar een missie gestuurde organisatie. Men wil zorg aan iedereen bieden en behandelt de patient als in de uitdrukking klant is koning.
- Door sponsering van grote bedrijven kan er zorg aan de armen worden verleend
Er komen veel rijke buitenlanders voornamelijk uit de Panafrikaanse landen naar dit ziekenhuis. Deze liggen op een speciale private afdeling en betalen de hoofdprijs. Daarnaast is er een afdeling voor de wat minder welgestelde indier, deze wordt ook behandeld. Ook al is hij niet verzekerd, maar de uitstraling van de afdeling is iets minder.
Ook mochten we, voorzien van een mondkapje en speciale overschoenen, een kijkje nemen op de intensive care, zowel de kinder- als volwassenafdeling. Ook hier waren we met stomheid geslagen, er lagen maar liefst 80 volwassenen op 1 intensive care afdeling. Dat kunnen wij ons niet voorstellen. De artsen werken hier van 8 uur 's ochtends tot 8 uur 's avonds, 6 dagen per week.
Bij het afscheid nemen werd Ans verblijd met een boeketje bloemen


Stop 9
Tijdens de rit naar ons volgend hotel stopten we voor een diner onderweg. Daarnaast kregen we gezelschap van een aantal studenten. In 4 groepen werden we door de jonge studenten meegenomen van het traditionele India waarin arrangementenhuwelijken plaatsvinden tot aan het huidige moderne India waarin nagenoeg iedereen studeert aan de Universiteit en man en vrouw allebei werken. Door het informele samenzijn hebben we een beetje meer inzicht gekregen in de hedendaagse belevingswereld van de hedendaagse jeugd

Stop 10
Taj Mount Road, ons hotel voor de komende 2 dagen. De bar sluit om 11 uur, wij komen hier om 10:30 uur aan. Speciaal voor ons blijft vandaag de bar tot 12 uur open.
Wij gaan nu hier gebruik van maken.

Veel Indiase groeten,
Peter La Croix en Petra Kamphuis.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten