Zondaq 22 november 2009.

Na een goede nachtrust, verkwikt weer aan het ontbijt verschenen. Het is inpakken en wegwezen uit Taj Hotel Connemara. 10 uur stipt zijn we vertrokken met een – gelukkig – airco gekoelde bus. Want het is weer een warme dag vandaag. Ruim boven de 30 graden.
Het eerste deel van de rit ging nog door het hectische verkeer van Chennai. Eén grote chaos in die stad. Duizenden tuk-tuks die kris kras door het verkeer rijden en alleen maar toeteren. Grote aantallen brommers, waarbij de Indiase dames in de sari achterop de brommer zitten in de amazonezit. Veelal zit er ook nog wel ergens een kind tussen. En meestal alles zonder helm, Een boeiend schouwspel; je raakt niet uitgekeken. Talloze winkeltjes, gehuisvest in voor onze begrippen veelal krotten.
De rit zette zich voort door de "groene zone" van Chennai, beter bekend als de IT wijk. Uiteindelijk kwamen we aan op de Indiase "route du soleil", inclusief péage op Indiase wijze.

De eerste bestemming was Cholamandal, een artist village met een museum. Aldaar een kleine rondgang gedaan en de 'houses of artist" bekeken.
Vervolgens door naar Dakshina Chitra, een soort van openluchtmuseum waar verscheidene ambachten konden worden bekeken. Ook waren daar "gereconstrueerde huizen" zoals het Hindu house, Brahma house en agriculture.
Het werd tijd voor de lunch. Deze keer "at sea" in een prachtig resort met uitzicht op zee. De lunch was weer op typisch Indiase wijze; in één woord geweldig!
Twee vrienden van Arun voegden zich na de lunch bij ons. De twee mannen zijn studenten en waren met een 48-daagse "vision quest" bezig. In die periode blote voeten, zwarte kleding, zelf biologisch gekweekt voedsel maken en aan het eind 48 km met blote voeten de berg op als een soort pelgrimage.
De beide heren waren onze gidsen voor de bezoeken aan 3 tempels voor die middag. De eerste een groot complex vanuit de 5e/7e eeuw in de rotsen uitgehakt, maar nooit afgemaakt. Overigens hier een drukte van belang; het bleek vooral een toeristische trekpleister te zijn.
De tweede tempel was de Varaha Cave, een tempel gemaakt uit één rots. Zeer indrukwekkend allemaal, maar ook nog niet geheel klaar. Zal er ook nooit wel meer van komen. Het verhaal achter het niet afmaken van die tempels is dat bij het wijzigen van de Koning telkens een nieuwe hoofdstad werd aangewezen. Daarom vond men het weinig zin hebben de bouw af te maken.
De 3e tempel was wel af. We bezochten in Mahabalipuram de Shore tempel, een tempel aan zee.
Vervolgens met de 2 studenten naar hun beeldhouwatelier. Velen kochten een beeldje van het een of ander; de opbrengst is bedoeld als studiefinanciering voor deze studenten.



Inmiddels begon het al aardig te schemeren, dus snel op weg naar Auroville. Toch nog zo'n anderhalf uur Indiase snelweg rijden. Tijdens deze rit de tijd nuttig en aangenaam besteed door voor ieder een moment van reflectie in te bouwen.
Aangekomen in Auroville was het inmiddels pikdonker. En de lokatie: laten we zeggen dat we het allemaal een verrassende lokatie vinden. Een soort van bungalowpark op Indiase leest gestoeld met huizen her en der verspreidt. Blijven we de geplande beide nachten hier? Morgen lezen jullie het op deze blog => wordt vervolgd.

Met vriendelijke groet,

Hans & Ans (in cadans).